NIEOSTROŚĆ WYRAZÓW

Definicje eliminujące nieostrość wyrazów noszą nazwę liniej i regulujących. Stosuje je często prawodawca, formułując ustawy i inne akty normatywne. Jest niezbędne, ażeby każdy wyraz w takim akcie miał ściśle  określone znaczenie co do treści i zakresu. Nieostrość wyrazów w aktach prawodawczych bardzo by utrudniała, a nawet uniemożliwiała ich zgodne z wo­lą ustawodawcy stosowanie. Gdyby dla każdego wyrazu nie­ostrego sformułowano definicję regulującą, „zerowartościowość” zdań spowodowana obecnością w nich wyrazów nieostrych prze­stałaby istnieć. Gdyby wprowadzono sugerowaną przez Ajdu- • kiewicza granicę wieku młodego, zdanie 33-letni Jan jest czło- |i wiekiem młodym byłoby, bez żadnej wątpliwości, fałszywe. Fał­szywe byłoby także zdanie Piotr, którego wzrost wynosi 175 cm, jest wysoki, gdyby dolną granicę wzrostu wysokiego ustalono na 180 cm. Natomiast zdanie Przy temperaturze 25° Celsjusza pogoda jest upalna okazałoby się prawdziwe, gdyby dolną gra­nicę upału ustalono na 24° Celsjusza.Jednakże wprowadzenie definicji regulujących do języka potocznego i literatury pięknej jest nie tylko technicznie nie do pomyślenia, ale przyniosłoby o wiele więcej szkód niż ko­rzyści, albowiem język rozwija się spontanicznie, a nie na pod­stawie odgórnych inicjatyw. Zatem „zerowartościowość” zdań spowodowana obecnością w nich wyrazów nieostrych (oczy­wiście jedynie w „obszarach granicznych” tych ostatnich) jest stałym i nieusuwalnym zjawiskiem językowym.